روزنوشتهای سید محمد مجابی

عکس قبل از فرو ریختن ساختمان سعادت آباد

smojabi — Wed, 02 Jul 2008 19:30:18 GMT

هفته دوم تعطیلات نوروزی یعنی چهار ماه پیش با خانواده و فامیل برای صرف نهار می گشتیم که به این ساختمان برخورد کردیم .

ایستادم واز آن چند عکس گرفتم . ولی هرگز فکر نمی کردم چنین فاجعه ای در آن بوقوع بپیوندد

حسرتهای فرو خورده خود را برسر فرزندانمان نریزیم!

smojabi — Wed, 02 Jul 2008 15:17:32 GMT

تابستان فرصت مغتنمی برای بچه هاست که لذت ببرند ومعنی تفریح را درک کنند اما خیلی از والدین تحمل حضور فرزندان خود را ندارند واز بودن مداوم آنها در خانه ونرفتنشان به مدرسه رنج می برند !

شاید تابستان از این لحاظ برای بچه ها بسیار سخت شده است .

عده ای دیگر از والدین تمام روزها وشبها را برای بچه ها پر کرده اند . از اول صبح کلاس ورزش ، زبان ، ریاضی ، فیزیک وشیمی وکلاس نقاشی و خط و.......

درست همان وضعی را برای بچه ها فراهم می کنند که خود در ۳۰ و۴۰ و۵۰ سالگی دارند که اصلا نمی فهمند تفریح یعنی چه؟!

یونگ تعبیر زیبایی دارد:

کودکان شانه هایشان زیر بار زندگی نکرده والدین گهگاه خم می شود

ببخشید که مردیم

smojabi — Tue, 01 Jul 2008 16:00:18 GMT

دیروز ۱۰تیرماه یک ساختمان هفت طبقه در سعادت آباد تهران فرو ریخت و۲۱ کارگر در آن گرفتار شدند وتعداد کشته شدگان تا کنون به ۱۸ نفر رسیده . امروز یک اتوبوس در بزرگراه تهران - قم واژگون شد وتاکنون ۲۵ نفر کشته شدند.

به باقی اتفاقات ویا حوادث کاری ندارم ولی وقتی در زمان استراحت در منزل عده ای بر اثر گاز گرفتگی می میرند ودر سر کار ویا هنگام تفریح عده ای اینطور می شوند و در تمام موارد هم دستگاه ها دلایل زیادی دارند که ثابت کنند مقصر نبودند وکس دیگری مسول بوده ونهایتا هم خود کشته شدگان مقصر اصلی هستند!

سوال جدی باقی می ماند که ایمنی یعنی چه؟ فضای ایمن کجاست؟ واعتماد به ایمنی چه جایگاهی دارد؟

پدر یا مادری که با زحمت برای گردش بلیط اتوبوس می خرند و با دلی خوش سوار اتوبوس می شوند به چه باید اعتماد کنند؟ باید قبل از سوار شدن راننده وماشین را معاینه کنند و هنگام رانندگی او وجاده را بپایند! کجا مسول بوده این کارها را بکند ؟

آیا می توان به باقی موارد هم اعتماد کرد؟ چه کسی مسول این اقدام بوده است ؟آیا نظام موجود پاسخگوست ؟

آقا جان است ! کیلویی از سر خیابان خریداری نشده !

این همه حادثه این همه کشته ! هیچ کس هم نیست بگوید ببخشید .

فکر می کنم تنها کشته شدگانند که باید بگویند : ببخشید در اردوی دانش آموزی کشته شدیم ! ببخشید برای تفریح اتوبوس سوار شدیم ! ببخشید روستای ما کنار خط آهن سبزوار بود ! ببخشید هواپیما تو خونه ما فرود آمد !... ببخشید که مردیم!

برای یاسمن بنویسید

smojabi — Tue, 01 Jul 2008 14:54:45 GMT

می دانم دوستان زیادی برای حاج حسن فرازنده عزیز مطلب نوشتند ویا کامنت گذاشتند و بیان احساس کرده اند از جمله امیر محمود و عیسی هاشمی.

می خواستم از دوستان تقاضا کنم با ذکر خاطره ویا مطلب آنهم با خصوصیات مردم داری او مطلبی بنویسید و آدرسش را بدهید یا کامنت بگذارید تا آنها را جمع کنیم وبه همسر محترمش تقدیم کنیم که به یاسمن عزیز بدهد و او خود درباره پدرش بخواند که چقدر انسان بود وبه این پدر افتخار کند.

متشکرم

بزرگترین نقاشی جهان

smojabi — Tue, 01 Jul 2008 04:24:18 GMT

این بزرگترین نقاشی دنیاست.

نقاش آن بسته های پستی که داخل آن سامانه تعیین موقعیت مکانی گذاشته بوده است با پست به نقاط مختلف فرستاده واز آنجا برگردانده و تمام آنها را ثبت واین اثر زیبا را خلق کرده است. توضیح بیشتر را در مهروش ببینید

تقدیم به شما وحاج حسن گل که الان از اون بالا نگاه می کند

عمو حسن

smojabi — Tue, 01 Jul 2008 04:19:14 GMT

زندگی جاری است .

همه همکاران و دوستان از درگذشت حاج حسن پریشانند ولی چه توان کرد

در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود

بچه های همکاران به حاج حسن می گفتند : عمو حسن ، آرزو می کنم همه برای یاسمن خانم عموی خوبی باشیم

حسن فرازنده کارشناس شیلات

smojabi — Sun, 29 Jun 2008 06:15:18 GMT

در اطاق کارم مشغول بودم صدای عطسه بلندش را شنیدم گوشی تلفن را برداشتم وگفتم : حاج حسن آقا عافیت باشه!

خندید وفورا به اطاقم آمد در زد وآهسته سرک کشید و وقتی دید کسی نیست با خنده داخل شد .

گفت : من رییس زیاد دیدم و خیلی وقتها از کسایی که ادای رییس بودن را در می آورند کلی خندیدم!

با بعضی هاشونم رفیق شدم مثل آقای سعیدی از شما هم خوشم اومده البته شما اصلا رییس نیستی! دوست دارم با شما رفیق باشم از رنگ لباسهایی هم که می پوشی خوشم می آد .

مادرم برام یک پلیور قرمز هدیه داده که خیلی از اون خوشم می آد!.

بلند شدم وبا او دست دادم ودر آغوشش گرفتم وگفتم به دوستی با تو افتخار می کنم.

واینچنین بود که او یکی از نزدیکترین دوستان ومشاوران من شد خیلی وقتها دلم برای شنیدن صدای بلند عطسه وخنده هایش تنگ میشد .

به دفتر زنگ می زدم و می خواستم بیاید .او تنها کسی بود که رمز ورودی وبلاگ من را داشت. وتمام کارهای دعوت وبلاگ نویسان زیست محیطی را برایم انجام داد.

یک روز به دفترم آمد و گفت می خواهم یک هدیه به شما بدهم و آن راه اندازی وبلاگ روز نوشتهای سید محمد مجابی بود.

امروز ساعت ۸ صبح وقتی زنگ موبایل بصدا در آمد فکر نمی کردم صدای بغض آلود آقای بستان منش خبر درگذشت این عزیز با صفا وبا محبت و آزاده و انسان وارسته را به من بدهد.

او تازه یک هفته بود که پدر شده بود .

امروز در شیلات جلسه دارم می خواستم کادوی تولد فرزندش یاسمن را ببرم ولی......

وبلاگش لینک وبلاگ من است برایش خواهم نوشت چقدر دوستش دارم.

خدا غرق در رحمتش کند

گدا

smojabi — Sat, 28 Jun 2008 22:50:26 GMT

هرکه خواهد گر سلیمان است وگر قارون گداست

انوری

تبعیض!

smojabi — Fri, 27 Jun 2008 07:04:48 GMT

چرا؟

درد دلهای کودکانه با خدا

smojabi — Fri, 27 Jun 2008 06:56:40 GMT

با تشکر از یکی یدونه از این مطلب زیبا